Gelukkig maak ik ook prettige dingen mee

Decembermaand is altijd een drukte van allerlei bijeenkomsten en kerstvieringen.

Voor mij zijn de kerstdagen gewoon enkele vrije dagen waarbij ik geen verplichtingen heb. Soms ook even bijkomen van allerlei drukte wat je heb gehad. Het heeft ook zijn voordelen dat je geen familiebijeenkomsten heb zoals bij mijn man en mijzelf het geval is.

Vroeger had je met de kerstdagen altijd de verplichting om de eerste kerstdag naar mijn schoonouders te gaan, ook omdat mijn schoonvader altijd op de eerste kerstdag jarig was. Mijn schoonmoeder vond ook dat je de 2e kerstdag dan bij hun moest zijn. Dat gaf wel een opgejut gevoel. En dat is nu weg.

De laatste weken voor kerst was, net als ieder jaar, erg druk. Vanuit je werk, in mijn geval vanuit 3 werkplekken, had je kerstbijeenkomsten. Daarnaast nog vieringen en leuke anekdotes van het vrijwilligerswerk wat je doet en Kerstpakketten ophalen.

Onze voorraadlade en kast zit nu vol met lekkernijen welke we zelf niet voor naar de winkel hoefden te gaan.

Ik merkte wel dat je omgeving, de mensen waarmee je te maken heb, dat ze meer met zichzelf bezig zijn, dan normaal het geval is. Misschien zijn ze ook erg druk met allerlei voorbereidingen voor de kerst en Oud/Nieuw, en ook allerlei bijeenkomsten of andere zaken.

Nu ben ik wel blij dat ik nu even wat rustiger heb. Ik heb in november-december meer werkuren gedraaid dan dat ik eigenlijk hoefde. Het werk in Winterswijk is behoorlijk toe genomen. En het werk in Doetinchem ging ook door tot half december. Zoals ik eerder schreef ben ik met mijn werk in Doetinchem gestopt. (officieel 31 december, maar ik heb daarvan de laatste weken vrij voor genomen.)

Bij het coachingsbureau waar ik ook een bijeenkomst had, was het ook erg gezellig. Gewoon aan een tafel bij een kerstboom gezellig bijgepraat met thee en koffie met allerlei lekkere dingen. Niks geen overdreven drukte of extreem luxe zaken. Gewoon gezellig. De tijd ging toen ook erg snel voorbij.

Bij de andere werkplek in Winterswijk hebben we heerlijk met een grote groep geluncht op de locatie zelf. Een iets luxere uitgebreidere lunch dan dat je dat gewoonlijk doet. Gelukkig geen muziek erbij. Want de drukte om je heen was meer dan genoeg.

Bij de werkplek in Doetinchem ging het heel sober aan toe. Duidelijk te merken dat ze “geldgebrek” hebben. Het afscheid van mijzelf was ook niet heel bijzonder. We hebben wel enkele cadeaubonnen en een kerststol gekregen. Maar ik kreeg op zich voor het afscheid geen attentie. Dat is eigenlijk min of meer met “stille tromp” geschiedt.

Uiteraard mag ik daar wel als deelnemer komen. En ik zal daar af en toe mijn gezicht laten zien, bij een activiteit of zo.

Ik heb op zich bij mijn werkplek in Doetinchem wel veel geleerd. Meer durf hebben om het initiatief te nemen om zaken zelf te regelen. En niet van een ander af te laten wachten om iets te gaan doen. Maar ook andere dingen geleerd, welke ik in de toekomst goed kan gebruiken. Ook om contacten te maken heb ik er wat van geleerd.