Heel wat gebeurd in week 24

Een hele drukke week, welke eigenlijk voor mij zeer autisme-onvriendelijk was. En daarnaast was ik erg angstig door mijn huidige werksituatie. Een voor mij erg zware week, met veel spanningen.

Die week heb ik mij niet echt lekker gevoeld. De spanning steeg bij mij steeds meer, waardoor ik enorm depressieve gevoelens kreeg. Echt het gevoel: het leven hoeft eigenlijk voor mij niet meer.
Vervelende gesprekken met de werkleiding van de Sociale Werkvoorziening waarin ik mijn dienstverband heb. Ik kreeg echt het gevoel dat zij mij proberen in de ziektewet te houden, terwijl ik heel veel vrijwilligerswerk doe met gedoogsteun, om mezelf in het ritme te houden. Ik weet gewoon dat ze mij proberen in de WIA te drukken, welke het UWV niet zal accepteren. Dit wegens een rapport welke eerder door het UWV is opgesteld dat ik potentie heb om passend werk te kunnen doen welke ook is bewezen. Soms ben ik met het huidige werk en vrijwilligerswerk samen meer dan 36 uur bezig.
Ze zullen er niets van aantrekken dat ik dan meer dan 36 uur hetzelfde werk ga doen als wat ik nu doe, op non profit basis of hooguit met behoud van uitkering, welke enkele honderden euro’s minder opbrengt per maand dan nu het geval is. En de eigen bijdrage welke ik aan PGB ontvang, hetzelfde blijf. Dit is ook nog een fors bedrag. Ondanks dat dit iets minder is dan vorig jaar. Dan houd je bijna niets over om heel af en toe leuke dingen te doen zonder luxe, welke je minimaal nodig heb.

Omdat zaterdag de 17e een open dag is op het complex van de Volkstuinvereniging waar ik mijn perceel heb, ben ik regelmatig op mijn tuin geweest. Dat was wel lekker ontspannend. Er waren veel mensen op de tuin. Alles is kurkdroog. Dus veel met gieters lopen en op deze manier de grond vochtig houden, daar waar je je gewenste begroeiingen staan.
Op de 17e hadden we ook een barbeque, welke best goed was. Echt op een Duitse manier door een Duits bedrijf. Ik hoef echt niet zoveel vlees. En voor mij is veel vlees en vette sausen ook niet altijd nodig. Maar het vlees was heel goed en mals, zonder dat er donkere of zwarte randen aan zaten. En toch heel goed gebakken. Het waren wel enorme grote stukken vlees, waarbij ik aan een stuk kipfilet meer dan genoeg aan had, naast de lekkere salades welke er ook waren.
Na een paar uur heb ik dan ook wel de knollen op, met al die mensen om mij heen, ondanks dat het niet ongezellig was.

Ook deze week een lezing gehad over de geschiedenis van Winterswijk, door dia’s te zien en hierover wordt verteld. Ik heb het niet helemaal bijgewoond, want ik vond 22.15uur laat genoeg om naar huis te gaan. De volgende dag weer werken. Maar het was wel interessant.

Die week ook nog voor het eerst als IVN-gids gefunctioneerd op mijn huidige werkplek. En wel met basisschoolleerlingen. Qua niveau heel verschillend, maar ook qua leeftijd. In totaal 89 kinderen verdeeld in 9 groepen. Ik heb insecten, spinnen en bodemdieren als onderwerp gekregen. Eigenlijk hiervan niet zo heel veel verstand van. Met de voorbereiding heb ik veel moeten opzoeken. De ouderen kon ik met vragenlijsten doen, welke ik zelf heb opgesteld. Ik functioneerde als ondersteuning, als ze een vraag niet begrepen.. Maar de jongeren heb ik meer mondeling en door mondelinge vragen en dingen laten zien hun informatie kunnen geven. Ik heb geen wanklank gehoord. Dus ik zal het wel goed hebben gedaan.

Ook druk geweest om vieze buxussen eruit te halen bij onze ex-buren. Heel rustig aan gedaan, want dat is best pittig werk en niet teveel tegelijk. Ook was het die dag warm. Ik heb niet alle struiken er uit gekregen. Een stuk of 3 vond ik even genoeg. Natuurlijk hun Labradoodles ook uitgelaten. Echt hele lieve teefjes, waarvan een nog een pub is.

Bij ons thuis ook door stratenmakers met de bestrating aan het werk gehad. En het wordt heel mooi.

Aan het eind van de week kreeg ik te horen van mijn begeleidster dat ik een gesprek krijg bij een eventuele nieuwe werkplek, welke meer toekomstgericht is. Pffff, dat was voor mij een verrassing.
Mijn begeleidster heeft hier heel veel werk aan gehad om mij daar te laten solliciteren. Omdat in het verleden mijn werkgever niet zo happig is dat ik daar zou komen te werken, wegens overschrijding van de Schapsgrens. Het ligt nl. buiten de regio.
Nu maar afwachten wanneer ik op gesprek mag komen.

Het was voor mij een hele zware week. Maar de 18e kon ik mooi bijkomen met een hele mooie wandeltocht, welke mij veel rust gaf in mijn hoofd.