Vrij, maar niet uitgerust

Mijn wekker gaat en ik schrik wakker. Welke dag is het? Zaterdag, nee wacht, het is woensdag. Een dag vrij, een dag voor mezelf. Ik stap uit bed uit en knuffel de kat die ik onderweg tegenkom. Nadat ik mijn eerste koffie van de dag op heb en mijn ontbijt binnen is, voel ik pas hoe moe ik ben. Dinsdag had ik mijn wekelijkse dienst als vrijwilliger in het hospice. Iets wat me veel energie kost, maar heel veel voldoening geeft. Diezelfde middag had ik nog een afspraak staan, een vrij sociaal gebeuren. Nu voel ik dat die dinsdag zijn tol eist. Ook omdat ik maandag mijn gewone werkdag had. Herstellen kost tijd, meer tijd dan ik soms wil toegeven.

Het is een stralende lentedag, dus ik heb een hoofd vol klusjes die ik wil doen. Ik ga ze zo veel mogelijk afwerken. Zo ga ik de stad in, op zoek naar een geschikt cadeautje voor een vriendin, en wandel ik ook winkels in waar ik eigenlijk niet moet zijn. Daar sta ik dan, te lang alles te bekijken zonder iets nodig te hebben. Te veel ruis, te veel keuzes, te veel geluiden.

Weer thuis gekomen, doe ik huishoudelijke klusjes en een wandeling met de hond. Halverwege de middag voel ik de moeheid mijn hoofd overstromen. Een vol gevoel, alsof er een mist is opgetrokken in mijn hoofd. Mijn gedachten worden een grote klomp draden, ik krijg ze niet ontward. Ik voel het, de overprikkeling, ik moet nu stoppen. Ik geef me eraan over en doe een powernap.

Pas halverwege de avond voel ik meer rust. Toch blijven er gedachten aan me knagen. De wereld om mij heen gaat door. Mensen die moeiteloos hun dag vullen. En ik lig dan op de bank, dat voelt gek. Een vrije dag, soms gaat dat goed en soms is het een worsteling zoals deze.

Ik denk aan de dagen die voor me liggen. Werkdagen in de welbekende kantoortuin. Een ruimte gevuld met geluiden, prikkels en sociale interacties. Ik weet dat dit energie kost. Ik weet ook dat ik daar iets aan moet veranderen. Binnenkort ga ik het toch maar eens aankaarten. Ik kan me niet blijven aanpassen aan mijn omgeving, dat kost mij meer dan het aankaarten.