Marianne
Oververhit
Ik voel de zon branden op mijn huid. Oké, nog een paar handdoeken ophangen, dan kan ik naar binnen. ...
Vrij, maar niet uitgerust
Mijn wekker gaat en ik schrik wakker. Welke dag is het? Zaterdag, nee wacht, het is woensdag. Een da...
Rust
De trainer schuift een extra gewicht aan de stang en knikt naar me. Ik herken het knikje, dat beteke...
Hoera, een autist in een kantoortuin!
Ik parkeer mijn auto netjes langs de straat en werp een blik op het kantoorpand. Ik zie dat het lich...
Genieten kost energie
Ik sluit de deur achter mij en wandel door de woonwijk naar het dijkje waar ik vaak loop. Er staat e...
Nieuwe vrienden
Mijn telefoon licht op, ik zie een nieuw berichtje. Vaak lees ik even vluchtig of het belangrijk is,...
Onbeschreven jaar
Een nieuw jaar ligt voor ons, als een nog onbeschreven bladzijde van een boek. Een jaar waarin ik ho...
Kerst overweldigt
Ik pak het winkelwagentje nog steviger beet. Mijn handen voelen klam. Mensen dringen voor mijn kar l...
When life gives you lemons
Ik hou niet van zuur. Zure snoepjes, zuurkool, zure sapjes, zuur fruit – ik laat het met gemak staan...
Op reis
Vaak heb ik al gereisd, van ‘gewoon’ in Nederland tot verdere reizen in het buitenland. Met de auto,...
Vakantierust
Iedereen had vakantie, ik opende de deur van het kantoor en slaakte een lichte zucht. Het was nu gew...
Reizen
Na een paar dagen in een drukke stad te zijn geweest, breekt de dag aan om weer naar huis te gaan. E...